Φάρσες imagine 89.7 – Κανάκης, Σερβετάς

Πρόκειται για τη γνωστή ομάδα των Αντώνη Κανάκη – Γιάννηimagine Σερβετά, οι οποίοι κάνουν τηλεφωνικές φάρσες μέσα από τον ραδιοφωνικό σταθμό imagine στη Θεσσαλονίκη. Με τη συνεργασία γνωστού ατόμου του επίδοξου θύματος και με αφορμή γιορτή ή γενέθλιά του, ένας από τους δύο κάνει μια στοχευμένη φάρσα υψηλού επιπέδου. Φυσικά τα θύματα δεν έχουν ιδέα.

Δυστυχώς εμείς στην Αθήνα δεν έχουμε την τύχη να τους ακούμε λάιβ.  Προσωπικά μου αρέσουν πάρα πολύ. Πρώτα απ’ όλα, έχουν καλή διάθεση απέναντι στο θύμα, στοιχείο που τους διαφοροποιεί εντελώς από τους περισσότερους φαρσέρ, οι οποίοι, πολλές φορές γίνονται ακόμα και προσβλητικοί προς έναν άνθρωπο που δεν τους φταίει σε τίποτα. Από την άλλη, κάποιος γνήσιος φαν των φαρσών θα έλεγε πως η προσβολή και η επιθετικότητα είναι εγγενές κομμάτι του είδους. Εμένα προσωπικά με κάνει να νιώθω άσχημα. Οι φάρσες των Κανάκη Σερβετά ταιριάζουν πιο πολύ στην ευαίσθητη, φιλάνθρωπη ψυχούλα μου..

Μπορείτε όμως να βρείτε απίστευτα τηλεφωνικά ντοκουμέντα των φαρσών στο γιουτιούμπι. Εγώ εδώ θα παραθέσω μια πλήρη (μέχρι στιγμής) λίστα με τις εν λόγω φάρσες. Συνέχεια

Super Jail

Υπάρχουν φορές που μπορεί να γνωρίζεις κάτι πολύ καιρό και να superjailχρειάζεται να ωριμάσεις εσύ ο ίδιος για να το εκτιμήσεις. Όταν έρχεται αυτή η στιγμή, το κοιτάς με νέα ματιά και δεν μπορείς να πιστέψεις ότι είχες στα χέρια σου κάτι τόσο σπουδαίο χωρίς να το πάρεις είδηση. Λοιπόν, καμία σχέση. Το Super Jail ανήκει στην σπάνια κατηγορία διαμαντιών (αν μπορεί αυτό το αριστούργημα να ενταχθεί σε κατηγορία) που με το που τα βλέπεις για πρώτη φορά, πέφτεις στα τέσσερα και ευχαριστείς αυτόν που σου το συνέστησε ή την καλή σου τύχη που σε έριξε εκεί. Έτσι και γω, θέλω να ευχαριστήσω θερμά τον φίλο Α. που με ευλόγησε χτες με αυτή την αποκάλυψη. Ποτέ πια η ζωή μου δεν θα είναι ίδια.

Δεν χρειάζεται να δει κανείς πάνω από δύο λεπτά για να πάθει την πλάκα του. Δεν θα προσπαθήσω να το περιγράψω γιατί ότι και να πω είναι λίγο. Απλά θα σας πω τι να περιμένετε. Σε μια εντελώς σουρεαλιστική φυλακή με χιλιάδες κρατούμενους, σχεδόν όλο το προσωπικό αποτελείται από μια τρανσέξουαλ δεσμοφύλακα, τον παρανοϊκό διευθυντή, έναν δεσμοφύλακα, ένα ρομπότ και έναν γερμανό καθηγητή – γιατρό τύπου Μένγκελε.

Η φράση που βγήκε πρώτη όταν το είδα ήταν: «Πολλά ναρκωτικά..». Συνέχεια

Fawlty Towers (1975 – 1979)

Κλασσικό δείγμα βρετανικού χιούμορ,  η σειρά του BBC, 250px-Fawlty_Towers_title_cardFawlty Towers (Ελατωματικοί Πύργοι) είναι το πνευματικό παιδί του John Cleese (βασικού μέλους των Monty Python και εξαιρετικού κωμικού ηθοποιού και συγγραφέα). Μαζί με την τότε γυναίκα του Connie Booth γράψανε και πρωταγωνιστήσανε σε αυτή την κωμωδία καταστάσεων ή αλλιώς σίτκομ («sitcom = situation comedy») που διήρκησε 4 χρόνια. Η έμπνευση για αυτή τη σειρά ήρθε στον Cleese σε μια εκδρομή για γυρίσματα με τους Monty Python, όπου τους εντυπωσίασε η αγένεια και ο παρανοϊκός χαρακτήρας του ιδιοκτήτη του ξενοδοχείου στο οποίο διέμειναν.

Η υπόθεση διαδραματίζεται μέσα στο ξενοδοχείο Fawlty Towers, ιδιοκτησία του Basil Fawlty (John Cleese) και της γυναίκας του Sybille (Prunella Scales). Τα ονόματα αυτά έχουν προέλθει από το βιβλίο του Όσκαρ Ουάιλντ, Το πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέυ. Ως εργαζόμενους έχουν την υπηρέτρια Polly (Connie Booth) και τον ισπανό υπηρέτη Manuel (Andrew Sachs). Ο Basil είναι ένας ιδιαίτερα αγενής (αλλά παράλληλα και πνευματώδης) άνθρωπος, ο οποίος ως βασικό του στόχο έχει να ανεβάσει το επίπεδο της πελατείας του. Συνέχεια

Friends (1994 – 2004)

Το ξέρω. Το να προτείνει κάποιος σαν ξένη σειρά τα φιλαράκια (ειδικά στην ηλικιακή ομάδα 15 – 40) είναι σαν να προτείνει ως φαΐ τα μακαρόνια. Από την άλλη, αν κάποιος έφτιαχνε βιβλίο με συνταγές χωρίς να συμπεριλάβει και συνταγή με μακαρόνια, σίγουρα θα βρισκόταν κάποιος έξυπνος να το επισημάνει. Οπότε, ας πούμε δυο λόγια. Είναι (μακράν) η πιο επιτυχημένη κωμική σειρά στον κόσμο. Έχει φανατικά φαν κλαμπ σε πολλές χώρες και άπειρες σειρές έχουν προσπαθήσει να αντιγράψουν τη συνταγή τους χωρίς επιτυχία (υποτίθεται πως το How i met your mother είναι το καινούργιο friends – ας καγχάσω τσίφτικα!). Ολοκληρωμένοι και συνεπείς χαρακτήρες, πυκνό και καλογραμμένο σενάριο, πανέξυπνα αστεία, τέλειες ερμηνείες και σταθερά άψογα επεισόδια (δεν έχω δει ούτε ένα μέτριο!) είναι τα βασικά προτερήματα που καθιστούν τα φιλαράκια την μοναδική σειρά που όσες φορές και να τη δει κανείς δεν τη βαριέται. Χαρακτηριστικό είναι πως ακόμα και όταν ξέρει κάποιος ένα επεισόδιο απέξω, συνεχίζει να το βλέπει, καμμιά φορά σιγοψυθιρίζοντας τις ατάκες μαζί με τους ηθοποιούς.
Συνέχεια

Remi Gaillard

Πάνε χρόνια απ’ την πρώτη φορά που είδα βίντεο του γάλλου  Ρεμί Γκαγιάρντ. Ούτε που θυμάμαι ποιός μου τα πρωτοέδειξε. Δεν θυμάμαι γιατί μέσα σε όλα αυτά τα χρόνια πάντα επανέρχομαι και τα ξαναβλέπω σα να είναι η πρώτη φορά. Είναι σίγουρα γνωστός στους περισσότερους (καμένους από το γιουτιούμπ) στην Ελλάδα και ένας από τους πιο πετυχημένους κωμικούς στον κόσμο.

Τα βίντεό του, μέχρι σήμερα, έχουν πάνω από 1,5 δισεκατομμύρια βιουζ (views = θεάσεις, άτιμη ελληνική γλώσσα) και λίγο πολύ σε όλους κάτι δημιουργεί. Υπάρχουν και επικριτές (που περισσότερο τα έχουν με την πρακτική της φάρσας ως αστείο), αλλά κυρίως υπάρχουν φανατικοί οπαδοί. Πάντως, παγερά αδιάφορο δεν νομίζω πως αφήνει κανέναν.

Έχοντας κάνει την πρώτη του φάρσα το 1999, έγινε γνωστός το 2002, όταν, φορώντας την εμφάνιση της ποδοσφαιρικής ομάδας Fc Lorient στους τελικούς του κυπέλου Γαλλίας, πανηγύρισε τη νίκη της μαζί με τους παίκτες, έσφιξε το χέρι του προέδρου ντε Γκωλ, σήκωσε το κύπελο, υπέγραψε αυτόγραφα, χωρίς κανείς να καταλάβει πως δεν ήταν παίκτης της ομάδας (!!).  Δείτε το βίντεο:
Συνέχεια

Mel Brooks

Ο Mel Brooks (Melvin James Kaminsky) είναι ενας πολυβραβευμένος σκηνοθέτης,

σχετικά γνωστός στην Ελλάδα. Ακόμα κι αν κάποιοι δεν τον ξέρουν σαν όνομα, ξέρουν τις ταινίες του.  Σαν φάτσα, επίσης, είναι γνωστή από δικές του ταινίες και όχι μόνο.

Ως νέος υπήρξε μουσικός (ντράμερ) και σταντ απ κωμικός. Στη συνέχεια άρχισε να γράφει σενάρια για κωμικές σειρές και τελικά έγινε ηθοποιός και σκηνοθέτης, από όπου και γνώρισε την μεγαλύτερη επιτυχία. Μεγάλο ρόλο σε αυτή την επιτυχία έπαιξε, κατά τη γνώμη μου, η συνεργασία του με έναν από τους καλύτερους κωμικούς ηθοποιούς της εποχής, τον Gene Wilder (The Producers (1968),  Blazing Saddles (1974) και Young Frankenstein (1974)). Για τον Τζιν Γουάιλντερ θα γράψω κάποια στιγμή ξεχωριστό κείμενο.

Αναλυτικά οι ταινίες του είναι οι εξής:

 The Producers (1968)
The Twelve Chairs (1970)
Blazing Saddles (1974)
Young Frankenstein (1974)

Συνέχεια

Ημισκούμπρια

Δεν ξέρω τι σημαίνουν τα ημισκούμπρια για τη γενιά που είναι τώρα 18. Πιθανόν να τους θεωρούν σταθερή αξία ή γραφικούς γλυκούληδες ή απλά αδιάφορους. Για μας, όμως, ήταν οι άνθρωποι που έδωσαν υπόσταση στην γυμνασιακή καφρίλα που έψαχνε τρόπο να εκφραστεί. Όταν εμείς προσπαθούσαμε να κάνουμε χοντρές πλάκες ή πονηρά λογοπαίγνια γεμάτα υπονοούμενα, ερχόντουσαν αυτοί (Μιθριδάτης, Μεντζέλος) και το κάναν 10 φορές καλύτερα. Ο πρώτος τους δίσκος, ονόματι «30 χρόνια επιτυχίες» έχει σημαδέψει την εφηβική μου ηλικία (τώρα που το σκέφτομαι, ίσως θα ήταν πολύ καλύτερο αν την εφηβική μου ηλικία την είχε σημαδέψει ο Alice Cooper ή ο Marilyn Manson ή οι Guns n’ roses και όχι αυτοι οι επαγγελματίες-μπακούρια). Συνέχεια