facebook: Σελίδες για κάψιμο

Το φέισμπουκ είναι το νούμερο 1 σάιτ καψίματος. Σε αυτό ο μέσος χρήστης ίντερνετ καταναλώνει πάνω από το 70% του χρόνου του μπροστά στον υπολογιστή (ναι, εννοώ και στη δουλειά! Δεν πιστεύω να εκπλήσσεται κανείς!). Ως μπλογκ αφιερωμένο και αφοσιωμένο στο κάψιμο, οφείλουμε να κάνουμε μια λίστα με τις πιο καμένες σελίδες του.

/

1. Ψόφος στον Μάικ τον Φασολάκη.φασολακισ 

Πρόκειται για συλλογή από φωτογραφίες, σκίτσα κτλ, με διάφορα σχόλια από πάνω, κυρίως πολιτικού περιεχομένου. Κατά βάση έχει και πολλές συνειδητές ακυρίλες, στοιχείο κάπως πρωτότυπο σε σχέση με άλλες αντίστοιχες σελίδες, που το κάνουν κατά λάθος.  Προσωπικά το βρίσκω αρκετά πετυχημένο, γιατί αποφεύγει να γίνει χυδαίο.

Πάτα: ΨΟΦΟΣ ΣΤΟΝ ΜΑΪΚ ΤΟΝ ΦΑΣΟΛΑΚΗ

/

2. Η χολή

Αυτό που καταφέρνει να αποφύγει ο Μάϊκ, την χυδαιότητα χοληδηλαδή, η χολή την έχει ως κυρίαρχο όπλο. Αν και έχω πιάσει τον εαυτό μου να χαζεύει την εν λόγω σελίδα, πάντα νιώθω πολύ μαλάκας μετά. Μου τη δίνει που υπάρχει έστω και ένα μικρό κομμάτι μέσα μου που τρέφεται από αυτή τη χυδαιότητα. Η βάση της σελίδας, χάρη στην οποία έγινε γνωστή, είναι το να παίρνει φωτογραφίες χρηστών φέισμπουκ και να κάνει ένα σχόλιο. Κατόπιν δεν χρειαζόταν να κάνει τίποτα άλλο. Η κακία και η χολή που βγαίνει μέσα στα σχόλια κάθε φωτογραφίας είναι ενδεικτική του επιπέδου της κοινωνιας μας. Κλασικό παράδειγμα της υποκουλτούρας του φέισμπουκ και από τις πιο επιτυχημένες ελληνικές φεισμπουκοσελίδες.

Πάτα: Η ΧΟΛΗ
Συνέχεια

Advertisements

Stand Up Comedy – Standuparchive.gr

stand-up-comedyjpgΜετά από τη σύσταση του φίλου Μ από τη Γερμανία, έκατσα (πολλές ώρες) μέσα στις γιορτές και χάζεψα το εν λόγω σάιτ. Πρόκειται για μια παρόμοια πρωτοβουλία με τη δικιά μου, επικεντρωμένη, όμως, αυστηρά στο σταντ απ. Είναι πάρα πολύ πλήρης, πολύ συνεπής και αξιόλογη. Προσωπικά εκτιμώ βαθύτατα τον τύπο που έχει κάνει αυτή τη δουλειά, γνωρίζοντας τις ώρες που πρέπει να έχει σπαταλήσει γι’ αυτό τον σκοπό. Επίσης, χαίρομαι πάρα πολύ διότι πλέον μπορώ να βρίσκω από εκεί υλικό για σταντ απ και όχι να ψάχνω στο αχανές γιουτιούμπ.

Καθότι έχει διαρθρωθεί κατά κύριο λόγο ως αρχειακό υλικό για βίντεο, δεν αναιρεί την λίστα που επιχειρούμε εδώ να κάνουμε, η οποία είναι παρουσίαση των κωμικών και όχι του κάθε βίντεο. Αντιθέτως, πιστεύω πως μπορεί να λειτουργήσει και συμπληρωματικά. Εκτός από το πολύ και καλό υλικό που έχει μαζέψει, πολύ ενδιαφέρουσα είναι και η λίστα με τα μπλογκ που ακολουθεί, για κάποια από τα οποία σίγουρα θα γράψω κάποια στιγμή. Συμπέρασμα: ανεκτίμητο εύρημα!

Η μόνη παρατήρηση που έχω να κάνω είναι πως η διάρθρωση της ιστοσελίδας είναι σε στυλ παραδοσιακού μπλογκ καθιστώντας κάπως δύσκολη την περιήγηση και την εύρεση συγκεκριμένων βίντεο. Είναι όμως χωρίς αμφιβολία ένα μοναδικό σάιτ για τα ελληνικά δεδομένα, με πολύ πλούσιο υλικό το οποίο ανανεώνεται σταθερά. Επίσης, είναι μια πολύ πιο ειλικρινής και ανιδιοτελής πρωτοβουλία από αυτή του comedy lab,   βασική έγνοια του οποίου είναι η κονόμα. Τέλος, είναι σαφές πως ο άνθρωπος που το διατηρεί είναι σεμνό άτομο. Συγχαρητήρια και ευχαριστούμε!

Ευχαριστώ πολύ τον Μ που μου επέστησε την προσοχή σε αυτό το αληθινό διαμάντι.

Επισκεφτείτε το Stand up Archive

Dexter (2006 – 2013)

Προσωπικά λατρεύω αυτή τη σειρά. Ακόμα θυμάμαι τη σύσταση dexter1που μου έκανε ο φίλος μου ο Χ πριν από χρόνια θέλοντας να με πείσει να την δω: «Είναι ένας σίριαλ κίλερ που σκοτώνει σίριαλ κίλερ!». Δύσκολα θα μπορούσε να με ψήσει περισσότερο μια τόσο συνοπτική περιγραφή. Μετά από λίγες μέρες είχα ήδη γίνει φανατικός οπαδός της σειράς.

Πριν συνεχίσω, πάρτε ένα τρέιλερ για όσους βαριούνται να διαβάζουν:

Τι να πρωτοαναφέρω; Το κουλό – διασκεδαστικό – πορωτικό κόνσεπτ; Τον ιδιαίτερα πετυχημένο πρωταγωνιστή και τον όμορφα και προσεκτικά δομημένο ρόλο; Τους ευφάνταστους κακούς σίριαλ κίλερ; Την χαρακτηριστική μουσική;

Πρώτα απ’ όλα ας μιλήσω για τον ήρωα. Ο Ντέξτερ Μοργκαν (Michael C. Hall) είναι ένας ειδικός ανάλυσης διασποράς αίματος στο εγκληματολογικό τμήμα της αστυνομίας του Μαϊάμι. Έχοντας υιοθετηθεί από έναν αστυνομικό τον Χάρυ (James Remar) λίγο μετά από την άγρια δολοφονία της μητέρας του (στην οποία ο 3χρονος Ντέξτερ ήταν αυτόπτης μάρτυρας) και με την αδερφή του, Ντέμπρα (Jennifer Carpenter) ντετέκτιβ στο ίδιο τμήμα, είναι διαρκώς σε σκηνές εγκλημάτων. Το ταλέντο του και η ικανοποίηση που αντλεί από τη δουλειά του, σε συνδυασμό με τον αντικοινωνικό και κάπως παράξενο χαρακτήρα του, κάνουν τους ανθρώπους γύρω του να τον αντιμετωπίζουν με μια κάποια καχυποψία. Καμία σχέση όμως με τη συμπεριφορά που θα είχαν αν γνώριζαν την αλήθεια. Ο Ντέξτερ, στον ελεύθερό του χρόνο σκοτώνει εγκληματίες. Χωρίς να αφήνει ίχνη, με απόλυτη ακρίβεια και μελέτη σε κάθε βήμα και με μια άγρια ηδονή κατά την εκτέλεση του κάθε σχεδίου (τουνάιτς δε νάιτ..).
Συνέχεια

Δωρεάν Φαγητό για άστεγους, άπορους και όσους το έχουν ανάγκη

ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΔΥΝΑΤΕΙΤΕ ΝΑ ΦΡΟΝΤΙΣΕΤΕσυσ ΟΣΟΥΣ ΠΕΙΝΑΝΕ ( ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΛΟΙ ) ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΟΜΩΣ ΝΑ ΤΟΥΣ ΔΕΙΞΕΤΕ ΠΟΥ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΧΟΡΤΑΣΟΥΝ
ΠΡΟΣOΧΗ!
Διαδώστε το παντού, (με κάθε μέσο : email, fax) και εκτυπώστε το και κολλήστε το στις κολόνες της γειτονιάς σας…υπάρχουν άνθρωποι που ΠEΙΝΑΝΕ…ελάτε στη θέση τους!!!

ΑΤΤΙΚΗ

Συνέχεια

Το πείραμα του Μίλγκραμ

milgramΤο πείραμα του Μίλγκραμ είναι ένα από τα πιο γνωστά αντιδεοντολογικά πειράματα της ψυχολογίας, ουσιαστικά μια «φάρσα» που ξεγύμνωσε την ανθρώπινη ψυχή.

Το 1961, ο είκοσι εφτάχρονος Στάνλει Μίλγκραμ, επίκουρος καθηγητής ψυχολογίας στο Γέιλ, αποφάσισε να μελετήσει την υπακοή στην εξουσία. Είχαν περάσει λίγα μόνο χρόνια από τα φρικτά εγκλήματα των Ναζί και γινόταν μια προσπάθεια κατανόησης της συμπεριφοράς των απλών στρατιωτών και αξιωματικών των SS, οι οποίοι είχαν εξολοθρεύσει εκατομμύρια αμάχων.

Η ευρέως αποδεκτή εξήγηση –πριν το πείραμα του Μίλγκραμ- ήταν η αυταρχική τευτονική διαπαιδαγώγηση και η καταπιεσμένη –κυρίως σεξουαλικά- παιδική ηλικία των Γερμανών. Όμως ο Μίλγκραμ ήταν κοινωνικός ψυχολόγος και πίστευε ότι αυτού του είδους η υπακοή –που οδηγεί στο έγκλημα- δεν μπορεί να είναι αποτέλεσμα μόνο της προσωπικότητας, αλλά περισσότερο των πιεστικών συνθηκών.
Και το απέδειξε κάνοντας τη «φάρσα» του.
Συνέχεια

Hustle (2004 – 2012)

Το Hustle είναι μια πολύ πετυχημένη σειρά του BBC, Hustle_title_card2-640στην οποία παρακολουθούμε τις περιπέτειες μιας ομάδας κομπιναδόρων που δρα κατά κύριο λόγο στο Λονδίνο. Σε όσους άρεσαν τα όσεαν (ocen’s) 11, 12 ,13, είναι εγγυημένο πως θα τους αρέσει και το Hustle. Κάθε επεισόδιο δείχνει μια μεγάλη κομπίνα (con) διανθισμένη από μικρές απάτες. Ο κάθε ήρωας έχει τον ρόλο του μέσα στην κομπίνα, την ειδικότητά του. Και είναι καλός σ’ αυτό. Πολύ καλός.

Η μεγάλη επιτυχία της (προβάλλεται παγκόσμια από μεγάλα δίκτυα) οφείλεται στην εξαιρετική σκηνοθεσία και παραγωγή (το υψηλό μπάτζετ της σειράς έπαιξε τον ρόλο του), τις πειστικές ερμηνείες, τους ενδιαφέροντες κύριους χαρακτήρες αλλά πάνω απ’ όλα, στις ίδιες τις κομπίνες. Υπάρχει κάτι που μας συναρπάζει στην ιδέα της κομπίνας. Είναι κάτι σαν επίδειξη δύναμης του πιο διανοητικά ισχυρού. Σε συνδυασμό με το βασικό ηθικό μότο της σειράς («δεν μπορείς να εξαπατήσεις έναν άνθρωπο που είναι τίμιος»), το οποίο μας καθησυχάζει ότι δεν είμαστε λαμόγια που κλέβουν τον αθώο κοσμάκη, δεν έχουμε άλλη επιλογή από το να ταυτιστούμε με τους ήρωες.

Πάρτε μια γεύση και συνεχίζουμε:


Συνέχεια

Fawlty Towers (1975 – 1979)

Κλασσικό δείγμα βρετανικού χιούμορ,  η σειρά του BBC, 250px-Fawlty_Towers_title_cardFawlty Towers (Ελατωματικοί Πύργοι) είναι το πνευματικό παιδί του John Cleese (βασικού μέλους των Monty Python και εξαιρετικού κωμικού ηθοποιού και συγγραφέα). Μαζί με την τότε γυναίκα του Connie Booth γράψανε και πρωταγωνιστήσανε σε αυτή την κωμωδία καταστάσεων ή αλλιώς σίτκομ («sitcom = situation comedy») που διήρκησε 4 χρόνια. Η έμπνευση για αυτή τη σειρά ήρθε στον Cleese σε μια εκδρομή για γυρίσματα με τους Monty Python, όπου τους εντυπωσίασε η αγένεια και ο παρανοϊκός χαρακτήρας του ιδιοκτήτη του ξενοδοχείου στο οποίο διέμειναν.

Η υπόθεση διαδραματίζεται μέσα στο ξενοδοχείο Fawlty Towers, ιδιοκτησία του Basil Fawlty (John Cleese) και της γυναίκας του Sybille (Prunella Scales). Τα ονόματα αυτά έχουν προέλθει από το βιβλίο του Όσκαρ Ουάιλντ, Το πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέυ. Ως εργαζόμενους έχουν την υπηρέτρια Polly (Connie Booth) και τον ισπανό υπηρέτη Manuel (Andrew Sachs). Ο Basil είναι ένας ιδιαίτερα αγενής (αλλά παράλληλα και πνευματώδης) άνθρωπος, ο οποίος ως βασικό του στόχο έχει να ανεβάσει το επίπεδο της πελατείας του. Συνέχεια