Στο μυαλό του ψηφοφόρου της Χρυσής Αυγής

Του Κωνσταντίνου Αρμάου

Το φαινόμενο της Χρυσής Αυγής είναι πολύ σοβαρό για να το προσπερνάμε με την έγκυρη, βεβαίως, εκτίμηση ότι είναι ένα μπουλούκι τραμπούκων που ευνοείται από την άγνοια. Το ζήτημα είναι γιατί η Χ.Α. θεωρήθηκε, ιδιαίτερα από νέους ανθρώπους, θεμιτή επιλογή ψήφου. Είναι απαράδεκτο όσοι φέρουν ευθύνη για τις κυβερνήσεις που έχουν περάσει όλα αυτά τα χρόνια από τον τόπο να «το παίζουν υπεράνω» όλων όσοι ψηφίζουν για πρώτη ή δεύτερη φορά στη ζωή τους, ορίζοντάς τους ως αδαή παιδάκια που δεν σέβονται την ψήφο τους. Είναι, επίσης, λάθος οι νουθεσίες του τύπου: «Μη! Χρυσή Αυγή – κακό!». Ας μπούμε καλύτερα στη θέση του νέου ψηφοφόρου για να επισημάνουμε, όσο γίνεται πιο νηφάλια και αντικειμενικά, ποια είναι τα μειονεκτήματα που αυτός «βλέπει» στα υπόλοιπα κόμματα.

Η Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ δεν μπορούν να αποτελούν επιλογές ούτε του νεαρού ψηφοφόρου της Χ.Α. Ο νέος ψηφοφόρος δεν ψηφίζει βάσει συμφέροντος, δεν έχει «παλιές υποχρεώσεις» και δεν προβλέπεται να δεσμευτεί από «νέες» στο μέλλον.


Τα ΛΑΟΣ, Ανεξάρτητοι Έλληνες κ.ά. συναφή μορφώματα περιέλαβαν στους κόλπους τους στελέχη βρόμικα και εντελώς πλέον αναξιόπιστα (μέχρι πρότινος Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ, πολλές φορές πρώην βουλευτές ή και υπουργούς). Πράγμα αρκετό για να απομακρύνει έναν νέο και «ανεξάρτητα σκεπτόμενο» ψηφοφόρο, σαν αυτόν που, με κάποια δόση προκατάληψης (και σφάλματος), θα χαρακτηρίζαμε «απολιτικό».

Το δε ΚΚΕ, περιμένοντας την κατάλληλη στιγμή για την επανάσταση, δεν «συμβιβάζεται με ημίμετρα», εμφανίζεται «συντηρητικότερο» της Δεξιάς, αντέχει χάρη σε απαρασάλευτα προσηλωμένους οπαδούς και, πάνω απ’ όλα, παραμένει μόνο του, με μια γ.γ. της Κ.Ε., καλώς ή κακώς, κάθε άλλο παρά συμπαθή στη νεολαία. Έχει αρετές το ΚΚΕ; Αναμφίβολα, έχει. Αλλά, και μόνο από όσα προβλήματά του επισημάνθηκαν εδώ, γίνεται σαφές γιατί κανένας νέος ψηφοφόρος χωρίς ιδεολογική αγκύρωση δεν θα το ψήφιζε.

Και φτάνουμε σε κόμματα που μπορούν θεωρητικά να αποτελέσουν επιλογές ενός τέτοιου νέου ψηφοφόρου: ΣΥΡΙΖΑ, Οικολόγοι Πράσινοι, Χρυσή Αυγή. Και τα τρία αυτά κόμματα μοιράζονται κάποια βασικά χαρακτηριστικά. Πρώτον, πριν από τις εκλογές της 6ης Μαΐου θεωρούνταν «εκτός παιχνιδιού» (άρα είναι «άφθαρτα»). Και, δεύτερον, από μια άποψη, είναι ακτιβιστικά (όχι απλώς «αγωνιστικά» σαν το ΚΚΕ), φέροντας από μια «ταμπέλα» με αρνητικό πρόσημο (τουλάχιστον μέσα στο μυαλό του μέσου Έλληνα), που τα συνοδεύει όπου πάνε (και δεν θα συζητήσουμε τώρα): ΣΥΡΙΖΑ = μπάχαλοι – αναρχικοί, Χ.Α. = φασίστες, Οικολόγοι = χίπηδες.

Οι Οικολόγοι πείθουν μικρό κομμάτι του πληθυσμού αφενός λόγω Βεργή, ο οποίος υποβάθμισε την έννοια του οικολόγου στο φαντασιακό της ελληνικής κοινωνίας, και αφετέρου λόγω της γενικής σύγχυσης όλων των ομάδων με την επωνυμία των οικολόγων, πολλές από τις οποίες έρχονται σε βίαιη σύγκρουση με κατά τόπους συμφέροντα (π.χ. απελευθέρωση λύκων σε βοσκοτόπια!).

Ο Μιχαλολιάκος, λοιπόν, έχει να ανησυχεί μόνο για τον ΣΥΡΙΖΑ στη διεκδίκηση νεαρών ψηφοφόρων και σύμφωνα με αυτό χαράζει τη βασική πολιτική του. Παρουσιάζει στην ελληνική κοινωνία τον ΣΥΡΙΖΑ και τη Χ.Α. σαν δύο αντίπαλα στρατόπεδα με κύριο άξονα το μεταναστευτικό. Χονδρικά: η Χ.Α. είναι ενάντια στους μετανάστες, ο ΣΥΡΙΖΑ υπέρ. Με βάση αυτή την αντίθεση, η στάση του ΣΥΡΙΖΑ είναι «ανθελληνική». Προκειμένου να ενισχυθεί η αντίθεση, μάλιστα, ο Μιχαλολιάκος μιλάει για λεβέντες με μαύρες μπλούζες, ο Κασιδιάρης χτυπάει την Κανέλλη (!) μπροστά στις κάμερες και οι στρατιώτες ξεκινούν εκκαθαρίσεις στους δρόμους, ώστε να ταυτιστεί η ιδέα του χρυσαυγίτη με το παλικάρι και με τα «καθαρά χέρια». Και να οι βουλευτές της Χ.Α. στη Βουλή: καλογυμνασμένοι νεαροί, με στρατιωτική πειθαρχία, κάθονται δίπλα σε κουρασμένους, πλαδαρούς μεσήλικες και σε διάφορες-διάφορους «μη μου άπτου».

Όποιος δεν αντιλαμβάνεται την πρόσκληση προς τη νεολαία είναι τυφλός. (Παρεμπιπτόντως, είναι ανόητο να θεωρούμε πως σε μια οργάνωση όπως η Χ.Α. το πρωτοπαλίκαρο και υπεύθυνος τύπου Κασιδιάρης παραφέρθηκε. Είναι σαφές πως εκτελούσε εντολές, με σκοπό να δοθεί ένα ισχυρό μήνυμα: «Εμείς δεν ανήκουμε στον διεφθαρμένο πολιτικό κόσμο», «Εμείς δεν μασάμε, θα τους τσακίσουμε όλους για το καλό της Ελλάδας», «this is Sparta!» κ.λπ.)

Βοηθούς στην επίθεση απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ η Χ.Α. έχει την αμήχανη Πολιτεία, το ΠΑΣΟΚ, τη Ν.Δ., το ΚΚΕ και τον ΣΥΡΙΖΑ (!), ακριβώς επειδή απέναντι στη Χ.Α. όλοι τηρούν μια στάση περιφρόνησης, που λειτουργεί ως διαφήμιση της Χ.Α. στη νεολαία! Αδυνατούν να αντιληφθούν, τελικά, πως η ψήφος ενός νέου ανθρώπου στη Χ.Α. είναι ψήφος γενικευμένης απαξίωσης, καθώς βλέπει ότι το λευκό, το άκυρο και η αποχή (παρότι δεν εννοούν να μειωθούν) έχουν υποβαθμιστεί ως μορφές πολιτικής έκφρασης και δεν παραλαμβάνονται ως μηνύματα. Κι αν ο ΣΥΡΙΖΑ ισχυρίζεται ότι συνιστά «ελπίδα», το υπόλοιπο σκηνικό (όλοι οι νεκροζώντανοι, ή και τα τέκνα τους, στο παλκοσένικο) εγγυάται «απελπισία». Ο νέος άνθρωπος, λοιπόν, επιλέγει να δείξει την απογοήτευσή του από τον πολιτικό κόσμο με ένα πιο βροντερό μέσο διαμαρτυρίας, ψηφίζοντας κάτι το οποίο δεν ανήκει υποστασιακά σε αυτόν, όπως ο Μιχαλολιάκος και η Χ.Α., που ολοφάνερα ανήκουν στον υπόκοσμο.

Η επιλογή ενός τέτοιου ατόμου, χωρίς την «έγκριση» της κοινωνίας, ως κοινοβουλευτικού αντιπροσώπου δεν είναι καινούργιο φαινόμενο. Ενδεικτική είναι η περίπτωση της Ιταλίας. Εκεί, το 1987, εξελέγη βουλευτής η πορνοστάρ Τσιτσιολίνα. Το πολιτικό μήνυμα ήταν σαφές και ιδιαίτερα χιουμοριστικό: «Αφού τη Βουλή την κάνατε μπουρδέλο, ας βάλουμε μέσα τουλάχιστον κάποια που να έχει εμπειρία στον χώρο!». Στην Ελλάδα του 2012, δεν θα μπορούσε να συμβεί κάτι αντίστοιχο. Κατά πρώτον, πάσχουμε από έλλειψη χιούμορ. Παράδειγμα: απορρίπτουμε επιλογές όπως τον «αουτσάιντερ» Λεβέντη (που, κατά τα άλλα, είναι αξιοπρεπέστατος και συμπαθής σε πολλούς) επειδή απλώς τον θεωρούμε γραφικό και ανεπαρκή να δώσει το πολιτικό μας «στίγμα». Κατά δεύτερον, δεν έχουμε καμιά διάσημη και έμπειρη πορνοστάρ! – η Τζούλια, δυστυχώς, είναι άπειρη, ατάλαντη και αντιπαθής. Συμπέρασμα; Ελλείψει Τσιτσιολίνας, επιλέξαμε Μιχαλολιάκο.

Για να σταματήσει όμως εδώ το «αστείο»,  ας πάρουμε τα μέτρα μας.

2 thoughts on “Στο μυαλό του ψηφοφόρου της Χρυσής Αυγής

  1. den asxoleiste prwta me tous anarxikous kai tous tromokrates pou toso xronia exoun isopedwsei ta dimokratika ithi aytis tis xwras kai meta asxoloumaste kai me ta xrisa ayga

    • Κοίταξε φίλε μου, όταν οι αναρχικοί κατέβουν σε εκλογές, αρχίσουν να επιτίθονται σε κόσμο χωρίς λόγο και απειλήσουν να γίνουν κυβέρνηση θα κάνω το ίδιο και γι’ αυτούς. Προς το παρόν, δεν βλέπω γιαγιάδες και πιτσιρίκια σε χωριά να κατεβαίνουν σε πορείες με μολότοφ. Βλέπω γιαγιάδες και πιτσιρίκια σε χωριά να ψηφίζουν χρυσή αυγή και να λένε απάνθρωπα πράγματα εναντίον των συνανθρώπων τους. Αυτό με ανησυχεί. Με ανησυχεί πως ψηφίζοντας χρυσή αυγή δεν ψηφίζουμε απλά μια ομάδα νεοναζί, συντηρητικοποιούμαστε και οι ίδιοι – γινόμαστε σκληροί και απάνθρωποι, βίαιοι και άδικοι και στο τέλος ίσως και εγκληματικοί..

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s